همش نصيب من شده

                                    هر چى غمه تو زندگى

                                     تو سينه من جا شده

                                       قصه سرد زندگيم

                                       قصه تلخ و ماتمه

                                     توى تمام قصه هام

                                       پرنده پر نمى زنه

                                  در اين هواى بى كسيم

                                     يكى به در نمى زنه

                                      به خانه خرابه من

                                 هيچ كسى سر نمي زنه

                                       از دشمنان و از رفيق

                                         از آشنا و از غريب

                                    هر كى كه از راه ميرسه

                                     خنجرو از پشت ميزنه

                                    حالا ديگه اين دله من

                                    از اينجور آدما جداست

                                     تنها اميد و دلخوشيم

                                    تو زندگى فقط خداست

                                      با ياد سبز اون فقط

                                  خونه من چه با صفاست

                                      مسكنه درداى من

                                  تو زندگيم فقط خداست

                                  اميد من فقط خداست...

  اينم گوش كن اگه خوشت اومد دانلود كن...اگه نه از دستت رفته.

http://www.4shared.com/file/53727666/6954b3ec/OMID_Ba__ghoror.html

                                  سرود زندگى آغاز گردد

                                 بهار آمدكه دلها كام گيرند

                               زدرد و غصه ها فرجام گيرند

                            بهارى خوشتر از ايران من نيست

                           گلى خوشبوتر از خاك وطن نيست

 
                              درودم بر تو ايران زنده باشى

                             خزانت طى شود پاينده باشى

                             همه دور از وطن يك كوه درديم

                              به سينه غصه ها انبار كرديم

                           چو مرغى در قفس رنجور و پيريم

                                در اين زندان آزادى اسيريم

                                    اسير بازيه بازيگرانيم

                           گهى در دست اين گه دست آنيم

                            پر از احساس اما ساده هستيم

                              كه نيكو مردم آزاده هستيم!!!

                                  صفاى آدميت در جهانيم

                                 خرابه اين دله آتشفشانيم

                            كنون در فصل گل بى برگ و باريم

                               بهارست و منو تو بى  بهاريم

                                   بهار آمد كه آرايد جهان را

                                 صفا  بخشد  دله  آزادگان  را

                               دريغ از ما كه بى برگ و بهاريم

                                 به غربت در خزان روزگاريم

                                      اسير بازيه بازيگرانيم

                            گهى در دست اين ، گه دست آنيم

                              بهارى خوشتر از ايران من نيست

                            گلى خوشبوتر از خاك  وطن  نيست

                                         شبا تا صبح بيدارم

                                         يه آسمون ستاره

                                        تو دله شب ميكارم

                                       شبام چه سوتو كوره

                                        بى تو و اون نگاهت

                                          روزام رنگى نداره

                                           واسه منه آواره

                                        با اين صداى خستم

                                       يه گوشه اى نشستم

                                           مينالم از هر بهار

                                           از گردش روزگار

                                         ميگم ستاره ام كو

                                          نواى ساز من كو

                                           ببين ابرا دوباره

                                         به حال من ميباره

                                        بى تو تموم فصلام

                                         پاييز و سرد و تاره

                                          بهار اومد دوباره

                                       ميگم چه فايده داره

                                       دله كوچيك و خستم

                                           هنوز در انتظاره

                                         بيا و عاشقم باش

                                          بيا كنار من باش

                                شب و ببين چه خسته است!!!

                                       فكر روزاى رفته است

                                        اونم در انتظاره.......

                                   ديگه چيزى ندارن تا ببازند

                               بخون لا،لا نه اينكه وقته خوابه

                                  كه بيدارى عذاب اندر عذابه

                                 بخون لا،لا گل گلدونه خونه

                                كه بيرون تا بخواى نامهربونه

                               بخون لا،لا كه قلبم زيرو رو شد

                             كه دست عاشقم پيش تو رو شد

                                كه بازم اين دلم ديونگى كرد

                            كه اين ديونه با عشق زندگى كرد

                              بخون لا،لا دواى دردمون خوابه

                                 دلامون خون و چشمامون

 
                                 ز اشك و گريه سيرابه.....

                              ديگه چيزى ندارن تا ببازند....

                                          شدم شاعرى تنها

 
                                           شكايت از روزگار

                                           دردم دوا نميشه

                                         تا كى دعا كنم من?

                                         كه راهى پيدا بشه?

                                      من بى گناه در اين شهر

                                            شدم زندانى غم

                                            راهى بده نشانم

                                          بشه ز غصه هام كم

                                            قسم به نام پاكت

                                           من بى گناه اسيرم

                                        جرمم فقط عاشقيست

                                              زمانه كرده پيرم

                                    هيچ كسى مرهمش نشد

                                         اين همه گلايه ها

                                         ذكرتو از سرم نبرد

                                     اين همه روزا گذشتن

                                          نيومد  قاصدكى

                                        اين همه بهارا رفتن

                                         خبرى از تو نشد

                                       حتى يك پيغام ساده

                                           نيومد از دل تو

                                          هنوزم تنگ دلم

                                        قسم به تار موى تو

                                          هنوزم ترانه هام

                                          تو رو بيادم مياره

                                         چشم تو يادم مياد

                                        وقتيكه بارون ميباره

                                        وقتى برگا مي ريزن

                                       از تن خشك شاخه ها

                                          برگا هم مثله منن

                                           دلپره از گلايه ها

                                         وقتى برفا مى بارن

                                        رنگ زمستون میگيرم

                                            از غم دورى تو

                                       روزى هزار بار ميميرم

                                          غمى كه تو دلمه

                                   هيچ كسي حاليشم نشد...

                                                     اسم  تو  يه  خاطره

                            چشم تو ، چشم تو

                                                     چشم تو  يه پنجره

                            با طلوع  دست  تو

                                                    من به فردا مى رسم

                            با  ضيافت  نگات

                                                   به اوج  رؤيا  مى رسم

                        به  صليب  عشق  تو

                                                   اونى كه مصلوبه  منم

                         تو قمار  لحظه ها

                                                  اونى كه  مغلوبه  منم

                          من  اسير  ديو  ظلمت

                                                    همنشينه  بوف  كوور

                         تو  رفيقه  روز  و  آينه

                                                    تو رگات  تپشه  نور

                     دستت و  بزار  تو  دستم

                                                   جون  بده  به  تن  خستم

                    بزار  كه  از  تو  جون  بگيره

                                                    اين  قلبه  تنها و  شكستم

                    اسم  تو  .................

                                               چشم  تو  ...............

                         خسته اى ، افسرده از بى همزبانى

                           دست  تنها  آسمانم  بى  ستاره

                          در  اجاق سرد  من  كو  يك شراره

                        يك شهاب زود گذر هم در شبم نيست

                          موج  اندوهم ، تبسم  بر لبم  نيست

                          قايق  اميد  من  در  گل  نشسته...!

                          خلوتى ميخواهم  از  غم  تا  بگريم

                           از  غم  مادر  دو  صد  دريا  بگريم

                            تا  بهشتم  زير  پاى  مادر  است

                            هستى من  از دعاى مادر است

                             دوست  دارم  با صداى  مادرانه

                             بشنوم  آن قصه هاى  كودكانه

                              اى  شفا  بخش  تمام  دردها

                              اى  خدا  تنها  تو  مگذارى مرا..

                                   اين روزا حتي نمي ياي

                                   ديگه سراغم چي شد

                                 خيلي سرت شلوغ شده

                                  خيلي خاطر خواه داري

                                  با بي محليت مي كني

                                   تو نقره داغم چي شد

                                     سر به هوائي نكن

                                     اشكامو جاري نكن

                                     سر به سر من نزار

                                   اميد و تكيه گاه بود

                                      تنها دليل بودنه

                                   اين دل بي پناه بود

                                   غريبه ها جاي منو

                                    توي دلت گرفتند

                              همسفرم عشق تو هم

                                 مشغول تنازي بود

                                 خدا هم از بودن ما

                              با هم ديگه راضي بود

                            چه ساده من دل به توي

                                 سر به هوا سپردم

                                نفهميدم كه عاشقي

                                   براي تو بازي بود

                              من كه هنوز مثل قديم

                                عاشق و چشم براتم

                                  نگام كني يا نكني

                                     ديونه چشاتم

                               تو هم بيا يادي از اين

                                عشق قديمي بكن

                               نزار بميرم اين گوشه

                                   ميونه خاطراتم

                               سر به هوائي نكن!!

                                اشكامو جاري نكن

                                سر به سر من نزار

                                  ازاين روزاي بي نشون

                                    از اين همه در بدري

                                    از گردش چرخ زمون

                                     دلم گرفت از ادما

                                      از ادماي مهربون

                                  از اين مترسكهاي درد

                                   از هم ولاي هرزه گو

                                تو هم كه بي صدا شدي

                                   اهاي خداي اسمون !

                                  توئي فقط دلخوشيمون

                                      اره دلم خيلي پره

                                    از غماي رنگ و وارنگ

                                    از جمله دوست دارم

                                   دروغاي خيلي قشنگ

                                    دلم گرفت از اين روزا

                                       از ادماي مهربون

                                     از تو كه با ما نبودي

                                    از اون خداي اسمون

                                    از اون خداي مهربون...

روي لبهاست

پدر , مهرت هميشه

توي دلهاست

پدر , دفتر شعرت

روي تاقچه

تنها آرامشه , من

توي شبهاست

پدر , يادم نميره

مهربونيت

پدر , يادم نميره

همزبونيت

پدر , وقتي که رفتي

من شکستم

پدر , حرفه همه است

حرفه جووني

پدر , پشتم شکست

از رفتن تو

پدر , شادي حروم شد

توو غمه تو

پدر , کوو اون همه

حرفات کجا رفت

همه رفتند , بعد از رفتن تو

بخواب آروم بخواب

که وقت خوابه

اي.....پدر جان

بخواب که ديدنت , ديگه محاله

پدر , تنها شدم

تنهائي سخته

پدر , تنهائيم از دسته بخته

دلم از دست بختم گله داره

چرا اون نصفه ديگه

سنگه سخته

بعد رفتنت پدر

زندگي مرد

نوره قلبه من , به خاموشي سپرد

بعد رفتنت پدر

هستي من

سر به جاده هاي بي کسي سپرد

بخواب اي مونس شبهاي من

                                   فلک  نصيبمون   شد

                                    ساده , ساده بوديم

                                    کلک  نصيبمون  شد

                                     دنباله  يک  حقيقت

                                   تو آينه ها مي گشتيم

                                      اما  تو  قاب  گريه

                                     ترک  نصيبمون  شد

                                     قصه کهنه دروغ بود

                                     منو ما بچگي کرديم

                                  که به جاي قصه خوندن

                                    قصه رو زندگي کرديم

                                     حالا تو قحطي رويا

                                      اجاق ترانه سرده

                                   کسي رو بخار شيشه

                                     فصل  آخر  کتابو

                                       بيشتر  دلها  هلاکه

                                        در و ديوارا سياهه

                                       آدرسامون اشتباهه

                                      عصر ما , عصر فريبه

                                      عصر اسماي غريبه

                                      عصر  پژمردن گلدون

                                      چتراي سياه تو بارون

                                          مگه  آواز  قناري

                                        مگه عکس يادگاري

                                      هک شده رو هر ديواري

                                       که چرا ؟ دوستم نداري

                                         تقويما رو ماهه تيره

                                           زندونا  پره  اسيره

                                      قحطي گلهاي پونه است

                                        تقديرا دسته  زمونست

                                          تا دلت بخواد شکايت

                                          غصه ها تا بي نهايت

                                          چشما خون يک سواله

                                           مهربون  بودن  محاله

                                        شک  و  ترديده  زيادي

                                         نه کسي نه  انتظاري

                                         نه  صداي  بي  قراري

                                      کاشکي تو قحطيه شقايق

                                         باز بشيم سواره قايق

                                         بشينيم  بريم  تو  دريا

                                           منو تو تنهاي , تنها

                                        اونقدا ميريم که ساحل

                                         از  منو  تو  بشه غافل

                                         قايق و با هم ميرونيم

                                        ميريم اونجاها ميمونيم

                                         جائي که نه آسمونش

                                          نه  صداي  مردمونش

                                        مثله اينجا با غمي نيست

                                         خوبه اما گفتني نيست

                                           پس سحر يادت بمونه

                                           کسي هم اين رو ندونه

                                             زنده بوديم اگه فردا